–
Als mens zijn wij geneigd om (extreem) grote doelen te stellen, want als we ergens aan beginnen, dan willen we zo snel mogelijk resultaat. Dit zorgt ervoor dat wij doelen opstellen die we wel voor even vol kunnen houden, maar niet voor de rest van ons leven.
Op maandag besluiten deze vrouwen om alles weer op te pakken: minimaal 10.000 stappen zetten, niet meer snoepen en elke avond een gezonde maaltijd. Meestal lukt dit de maandag nog wel, maar de kans is erg groot dat er dinsdag of woensdag één klein dingetje niet lukt. Die chocolade die toch te verleidelijk was… Je voelt je een totale mislukkeling, weer niet gelukt. Ik kan dit niet. En vervolgens laat je alles maar vallen en ga je nog meer balen van jezelf.
–
Aan Sanne vroeg ik: ‘hoe kunnen we je wandeldoel zo maken dat je niet meer hoeft te twijfelen of je het wel of niet gaat halen?’ ‘Drie avonden in de week moet lukken.’ Welke avonden? ‘Maandag, woensdag, donderdag.’
De kans is nu al een stuk groter dat als ik Sanne over twee weken spreek, dat het wel gelukt is. En ze mag zeker meer dan drie avonden wandelen. Maar dat zien we dan als bonus.
Als we haar oude doel hadden behouden, dan was de kans groot dat het niet elke avond gelukt was en hierdoor baalt ze steeds van zichzelf, omdat ze dan weer niet haar doel behaald heeft. Door kleine doelen te stellen zorg je ervoor dat je veel meer succesmomenten hebt, waardoor je het wandelgedrag op lange termijn veel beter vol kan houden.
*Sanne is niet haar echte naam.
